قسمت قابل مصرف : گل ، برگ ، پوست و ريشه . تركيبات شيميائى : گياه محتوى گليكوزيد سيانيدين Cyanidin ، تاراكسريل Taraxeryl ، بتاسيتوسترول B - Sitostrol ، كوورستين Quercetin ، هنترياكونتان Hentriacontane ، هيبيسكين هيدروكلرايد C 20 H 19 O 10 Hibiscin Hydrochloride ، تيامين Thiamine ، ريبوفلاوين Riboflavin ، نياسين Niacin ، اسكوربيك اسيد Ascorbic acid ، آهن و كلسيم اكسالات . خواص : ملين ، مسكن ، تنظيم‌كننده قاعدگى ، محرك رحم ، پائين‌آورنده فشار خون شريانى ، تب‌بر . موارد مصرف درمانى : از گلبرگ‌ها در افزايش خون قاعدگى و دردهاى مربوط به دوران قاعدگى و همراه با برگ توت احمر ( تمشك اروپائى ) Rubus idaeus L . در مشكلات قاعدگى و از دم‌كرده گلبرگ‌ها براى پائين آوردن تب ، رفع خستگى ناشى از مسافرت طولانى ( در هتل‌ها ) و از جوشانده گل جهت رفع سرفه ، نزله‌هاى ششى ، پائين آوردن فشار خون شريانى و به عنوان زيادكننده شير استفاده به عمل مىآيد . در استعمال خارج از گل‌ها به عنوان ضد التهاب استفاده مىشود . غنچه در رشد جنين موثر و در لكوره مورد مصرف دارد . برگ ملين ، مسهل ، تب‌بر و سقطكننده جنين است . پوست ساقه قاعده‌آور ، پائين‌آورنده فشار خون شريانى ، ضدعفونىكننده دستگاه‌هاى گوارشى و ادرارى است و در سيستيت و ورم مجارى ادرارى كاربرد دارد . از ريشه جهت ريزش مو و درمان استفراغ خونى و ناراحتى معده و سوزاك و از ماده رنگى گلبرگ‌ها در فراورده‌هاى آرايشى استفاده مىشود . مقادير خوراك : گل‌هاى تازه 30 - 20 گرم سه بار در روز . ريشه 2 - 1 گرم سه بار در روز . Code - 2699 شاىسودان Hibiscus sabdariffa L . گياه پايا به ارتفاع 2 متر ، ساقه قوى و قرمزرنگ از خانواده Malvaceae . برگ‌ها متناوب ، بزرگ به صورت منفرد با رگبرگ‌هاى پنجه‌اى ، درازاى برگ 15 سانتيمتر ، دمبرگ دراز ، برگ در طول ساقه متشكل